Na rynku nie mamy swobody działaniom, każdy przedsiębiorca posiada określone ograniczenia, które są na przykład związane z kosztami lub budżetem, jaki może wykorzystać. Ograniczenia te powodują, że producent może swoje pieniądze przeznaczyć w części na infrastrukturę techniczną zakładu lub na płace pracowników. Musi dokonywać on ciągłych kombinacji czynników wytwórczych i ponoszonych na nie nakładów, także kombinację tworzą tak zwane izo-koszty. W takim momencie mamy do czynienia z wykresami. To właśnie te koszty oznaczają linie jednakowego nakładu kosztu, które obrazują różne kombinacje czynników wytwórczych, jakie mogą być zaangażowane do produkcji przy danym poziomie cen i danej wielkości produkcji. Każdemu poziomowi produkcji odpowiada inny wzrost poziomi produkcji i przesuwa izokoszty na prawo od początku układów współrzędnych-czyli spadek w lewo. Dopiero w momencie, gdy izokoszta zetknie się z izokwanta to możemy wyznaczyć tak zwane optimum producenta. Każdy producent do tego dąży, dlatego podejmuje wiele działań, aby uzyskać dany efekt, czyli odpowiedni zysk.